MERKEZ BANKASI

MERKEZ BANKACILIĞI

Merkez Bankalarına emisyon bankaları veya ihraç bankaları da denir. Fonksiyonları; Banknot ve kâğıt para çıkarmaktır. Bu bankalar ayrıca devletin hazinedarlığını yaptıkları gibi, ticaret bankalarının nakit yedeklerini muhafaza eder ve en son ikraz mercii durumundadırlar.

Merkez Bankaları, diğer bankalara reeskont kredileri açmak suretiyle de onların para ihtiyaçlarını karşılamakta, dış ticaret işlerine aracı olmaktadırlar.

Memleketimizde para çıkarmak hakkı Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasına verilmiştir.

MERKEZ BANKASI

Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası 11 Haziran 1930 tarihinde 1211 sayılı kanunla kuruldu. Tedavül yani emisyon bankası olarak 3 Ekim 1931 tarihinde faaliyete geçti. İdare merkezi Ankara’dadır.

Türkiye’de krediyi düzenlemek, Türk parasına bir mesnet ve istikrar vermek, sınai ve ticari faaliyetlerin finansmanını sağlamak amacıyla kurulan Merkez Bankasına 1211 sayılı kanunun 4. maddesiyle şu görevler yüklenmiştir.

Para ve kredi politikasını, kalkınma plânlarına ve yıllık programlara uygun olarak yürütmek,

Hükümetle birlikte milli paranın iç ve dış değerini korumak amaciyle gerekli tedbirleri almak,

Milli paranın hacim ve tedavülünü (Sürümünü) düzenlemek,

Bankalara ödünç para verme işlerini kanunda yazılı sınırlar içinde yüklenmek yani, Bankalara reeskont kredisi açmak.

Merkez Bankası, kanun ve tüzüğünde açıklık bulunmayan hallerde genel hükümlere bağlı banknot ihracı imtiyazına sahip bir anonim şirkettir. Bankanın yetkilerine gelince

Türkiye’de banknot ihracı tek elden bu bankaya aittir.

Banka kendi işlemlerinde uygulayacağı reeskont, iskonto ve faiz hadlerini tespit eder.

Ödünç para verme işlerinde ve mevduat kabulünde alınacak ve verilecek azami faiz, komisyon ve diğer ücretlerin oranlarıyla mevduatta vade sürelerini ve bunların yürürlük zamanlarını tespit eder.

Yorum Yaz

Your email address will not be published.

*