MAAŞ

Bir görevlinin, bir memurun, bir emeklinin aldığı aylıktır. Arapça “iyş” den; yaşayış birlik, refah, aylık anlamındadır. Memurluk ve hizmete karşılık ay beay alınan paradır.

Devletin asli hizmetlerinde çalışan ve devlet siciline kayıtlı olmakla beraber Personel Kanununun sağladığı haklardan yararlanan ve devlet bütçesinden emekli aylığı almak hakkını taşıyan memurlara ödenen aylık paraya da “Maaş” denir.

Anayasada (madde 117), 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda ve 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu’nda maaş yerine “aylık” terimi kullanılmıştır. Oysa bu iki terim aynı kuvvette değildir.

Maaş, bir kadroya girmenin ve memurluk sıfatını kazanmanın sonucu olarak ortaya çıkan daimi nitelikteki bir hukuki müessesedir. Yani maaş bir hizmet sözleşmesinden doğan ücret gibi sözleşme süresiyle sınırlı değildir. Hizmet ve kadro varoldukça bu kadroyu dolduran kişiye ödenen bir paradır. Maaş, hizmetin karşılığı olduğu için kural olarak belli gün veya saatle ölçülmesi sözkonusu olamaz. Bu nedenle memur, gerektiğinde hizmetin zorunlu kılacağı fedakâr lıkta bulunmalıdır. Durum böyle olunca maaşın mutlaka her ay ödenmesinin şart olmayacağı açıktır.

Oysa, Anayasanın ve bugün yürürlükte olan kanunların genellikle kabul ettiği “aylık” terimi belli bir paranın gündelik, haftalık gibi belli bir zaman ölçüsünde ödendiğini ifade etmektedir. Aslında maaşın, aydan aya olduğu gibi yıllık olarak da ödenmesi mümkündür. Ve bu durum herhangi bir nitelik değişikliğine yol açmaz. Buna rağmen bugün için maaş ve aylık terimlerini eş anlamlı saymak gerekmektedir.

Yorum Yaz

Your email address will not be published.

*