FATURA

A) Tarifi

Fatura, satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı parayı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari belgedir.

B) Şekli

Faturada en az bulunması gereken bilgiler

1. Faturanın sıra numarası,

2. Faturayı çıkaranın ticaret unvanı ve adresi,

3. Müşterinin ticaret unvariı ve adresi,

4. Emtianın veya işin cinsi, miktarı, fiyatı ve tutarı,

5. Satılan mallar faturanın tanziminden önce teslim edilmişse teslim tarihi.

Gerçek kişilerde ticaret unvanı olarak tüccarın adı ve soyadı yazılır. Büyük ve tanınmış müesseseler için adres konmayabilir. Tüketicilere perakende satış yapan tüccarlar, fatura verdikleri takdirde bu faturalarda numaraların arka arkaya gelmesi yani teselsül etmesi zorunlu değildir.

C) Fatura düzeni

Faturanın çıkarılmasında şu kurallara uymak gerekir.

1 Faturalar sıra numarası alır. Aynı müessesenin muhtelif şube ve kısımlarında
ayrı fatura kullanılırsa, bu faturalara şube ve kısmın adlarının yazılması ya da özel İşaretle seri ayrımı yapılması zorunludur.

2 Faturalar mürekkeple, makine ile veya kopya kurşun kalemi ile doldurulur.

3 Faturalar en az bir asıl ve bir örnek olarak çıkarılır. Birden fazla örnek veya suret çıkarılırsa herblrine kaçıncı örnek olduğu işaret edilir.

4 Faturaların baş tarafında iş sahibinin veya adına imzaya yetkili olanın imzası bulunur.

D) Fatura kullanma zorunluğu

Birinci ve ikinci sınıf tüccarlarla defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerdir. Şu halde;

1 Birinci ve ikinci sınıf tüccarlara,

2 Serbest meslek erbabına,

3 Kazançları götürü usulde tesbit olunan tüccarlara,

4 Defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilere,

5 Vergiden muaf esnafa, sattıkları emtia veya yaptıkları işler için fatura vermek ve bunlar da fatura istemek ve almak zorundadırlar. Bunların dışında kalanların da; aldıkları emtia ve yaptırdıkları işler bedelinin 1.000. lirayı geçmesi veya 1.000. liradan az olsa da istemeleri halinde, emtiayı satanın veya işi yapanın fatura vermesi mecburidir (V.U.K. mad. 229 232).

E) Fatura yerine geçen belgeler

1 Perakende satış belgeleri Fatura vermek mecburiyeti olmadığı hallerde yapılan satışlar;

a) Kasa veya satış fişleri,

b) Kasa veya satış fişlerinin dökümlerini kapsayan günlük bordrolar,

c) Makineli kasaların kayıt ruloları ve rulosuzlarda günlük satış toplamının yazıldığı fişler,

d) Satış bedellerini gösteren el defteri kayıtları ile tevsik olunur kİ, bunlara perakende satış belgeleri denir.

2 Gider pusulası BirineI ve ikinci sınıf tüccarlarla defter tutmak mecburiyetinde olan serbest meslek erbabının ve çiftçilerin; kazançları götürü olan tüccar ve serbest meslek erbabı ile vergiden muaf esnafa yaptırdıkları işler veya bunlardan satın aldıkları eşya için düzenlenen gider pusulası fatura niteliğindedir. Bu belge birinci ve ikinci sınıf tüccarların zati eşyalarını satan kimselerden satın aldıkları altın, mücevher gibi kıymetli eşya için de düzenlenir İki nüsha olarak düzenlenen gider pusulasının bir nüshası işi yapana veya malı satana verilir.

3 Üretici (Müstahsil) makbuzu Götürü usule tabi veya vergiden muaf çiftçilerden satın alman malların bedeli ödenirken iki nüsha makbuz düzenleme ve bunlar dan birinin imzalanarak satıcı çiftçiye verme ve diğerinin de ona imzalatılarak alma zo runluğu vardır. Mal, tüccar veya çiftçi adına bir adamı veya aracı tarafından alındığı takdirde, makbuz bunlar tarafından tanzim ve imza olunur.

Çiftçiden avans üzerine yapılan satın almalarda, makbuz malın teslimi sırasında verilir.

Üretici makbuzunun tüccar veya alıcı çiftçi nezdinde kalan nüshası fatura yerine geçer.

Bu makbuzlar; malı satın alanın adı soyadı ve unvanını, malı satan çiftçinin adı ve ikametgâh adresini, malın cinsi, miktarı ve bedeli ile ayrıca makbuz tarihini kapsar, hiçbir vergi ve harca tabi değildir (V.U.K. mad. 233 235).

Yorum Yaz

Your email address will not be published.

*