DAMGA VERGİSİ KANUNU

Damga vergisi, şahısların kendi aralarında ya da devletle hukuki işlemlerinde belgeler üzerine pul yapıştırarak ödedikleri bir vergidir. En son 1.7.1964 tarih ve 488 numara altında yürürlüğe giren ‘‘Damga Vergisi Kanunu” na ekli 1 sayılı tabloda gösterilen kâğıtlar vergi konusunu teşkil eder.

Kanunun 1. maddesine göre ‘‘kâğıt” terimi, “Yazılıp imzalanmak veya imza yerine geçen bir işaret konmak suretiyle düzenlenen ve herhangi bir hususu ispat ve belli etmek için ibraz edilebilecek belgeleri ifade eder.” Bu kâğıtların yenilenmesine, uzatılmasına, değiştirilmesine, devrine ya da bozulmasına ait her türlü mektup ve şerhler (ek kayıtlar) de Damga Vergisine tabidir. Ancak kıymetli kâğıtlar doldurulup imza edilmedikçe, bu vergi uygulanmaz.

Damga Vergisi nisbi veya maktu olarak alınır. Nisbi vergi, kullanılan kıymetli kâğıdın cinsine ve değerine göre değişik oranda alınır.

Sözleşmelerde, bono ve poliçelerde olduğu gibi maktu vergi ise, kâğıdın değerine bakmadan sadece cinsine göre alınır. Konşimento, bilanço ve benzerlerinde olduğu gibi. “Damga vergisinde asıl ödeme şekli, kâğıtlara pul yapıştırarak iptal etmektir. Ancak bunun yanında kâğıdın üzerine soğuk damga konulması, makbuz verilmesi suretiyle veya istihkaktan kesinti yapılarak da vergi ödenebilir.

Yorum Yaz

Your email address will not be published.

*